Knowledge Sharing by Sira Ekabut ทบทวน MBA / ความคิดสร้างสรรค์ / ค้นหาตัวเอง

1Jul/110

Excel Model : ความน่าจะเป็นของจำนวนชั้นที่ถูกกดบนลิฟต์ เมื่อมีคนจำนวนหนึ่งเข้ามาในลิฟต์

หัวข้อ         : Excel, Idea / Creativity
ป้ายกำกับ   : , , , ,

เวลาที่เราเข้าไปในลิฟต์ที่ทำงาน บ่อยครั้งก็มีคนเข้ามาในลิฟต์มากมาย แต่บางทีก็มีคนเข้ามาน้อย อยู่ๆ ผมก็สงสัยว่าเราจะทำนายความน่าจะเป็นของจำนวนปุ่มที่ถูกกดหลังจากที่คนเข้ามากดจนครบได้หรือไม่...

หลังจากนั่งทำอยู่ซักพัก ผลลัพท์ก็คือไฟล์ Excel ที่ผมนั่งทำอันนี้ครับ!!

ใครสนใจก็โหลดเอาไปเล่นได้เลยครับ โดยเปลี่ยนตัวเลขในช่องเหลืองทั้ง 2 อัน (จำนวนชั้นที่กดได้ ซึ่งไม่นับชั้นปัจจุบัน, จำนวนคนที่เข้ามาในลิฟต์) มันจะ Plot กราฟออกมาเลยว่า ความน่าจะเป็นของจำนวนปุ่มที่ถูกกดแต่ละอันเป็นเท่าไหร่ เช่นมีอยู่ n ชั้น ความน่าจะเป็นที่จะถูกกดไป r ชั้นคือเท่าไหร่??

หลักการ : ใน Model นี้จะใช้การคำนวณความน่าจะเป็นแบบ Combination ที่หยิบของซ้ำได้ (Combination with Repetition) เป็นหลักครับ นั่นคือ ที่ผมเคยพูดไปแล้วใน การจัด Paradigm Deck ใน Final Fantasy XIII กับทฤษฎีการจัดหมู่ ซึ่งมีสูตรคือ C n+r-1 , r  (n คือ จำนวนของทั้งหมด r คือสิ่งที่เลือกมา)

Download Model ได้ที่นี่ : lift-chosen-siraekabut (Excel)

21Nov/100

TED Talks ในดวงใจ

หัวข้อ         : Idea / Creativity, Math, Others, Statistics, หลักธรรมมะ
ป้ายกำกับ   : , , , , ,

ในแต่ละปี นักคิดและนักปฏิบัติระดับโลกจะรวมตัวกันในงานประชุมแห่งหนึ่ง มันเป็นงานสัมมนาซึ่งไม่มีงานไหนในโลกที่เสมอเหมือน งานนั้นเรียกว่า TED...

TED คืออะไร

TED คือองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซึ่งมีภารกิจคือ "การเผยแพร่ไอเดีย" ดัง Slogan ที่ว่า Ideas Worth Spreading

มันได้เริ่มต้นขึ้นในปี 1984 ในรูปแบบของงานประชุมที่รวบรวมคนมาจาก 3 โลก นั่นคือ โลก Technology, Entertainment, Design และจากนั้นเป็นต้นมา ขอบเขตของมันก็กว้างขึ้นไปอีกมากมายนัก

ซึ่งในเว็บไซต์ TED.com ก็ได้มีการรวบรวมการบรรยายและการแสดงเจ๋งๆ เอาไว้ให้คนทั้งโลกดูได้ฟรีๆ พูดไปก็คงไม่เห็นภาพ มาดูตัวอย่างกันเลยดีกว่าครับ

TED Talks ในดวงใจ

วันนี้ผมจะขอรวบรวมเอาบรรยายเจ๋งๆ ที่ผมชื่นชอบมาลองให้ดูกันครับ (ไว้จะมาเพิ่มเรื่อยๆ ส่วนใหญ่จะอยู่ในนี้ )

บางอันอาจจะดูเพี้ยนๆ แต่ผมว่าแนวความคิดของทุกคนนั้นน่าทึ่งมากๆ ครับ

Tips : ใน Video หลายๆ อัน เราสามารถเลือก Subtitle ได้นะครับ (บางอันอาจมี Sub Thai, แต่ผมเชื่อว่า Sub English ก็พอเพียงแล้วครับ)

Sir Ken Robinson: Bring on the learning revolution!

ปัจจุบันนอกจากจะมีวิกฤติการณ์โลกร้อนแล้ว ยังมีวิกฤติเรื่องการใช้พรสวรรค์ของทรัพยากรมนุษย์อีกด้วย !! คนคนนี้คิดเช่นเดียวกับที่ผมคิดเลย (ถ้าจะให้ถูก ผมคิดเหมือนเค้าเลย)

David Gallo shows underwater astonishments

น่าทึ่งจริงๆ กับโลกใต้ทะเลลึกที่น้อยคนจะได้เห็น

Stephen Wolfram: Computing a theory of everything

ใครได้ดู Video อันนี้คงรู้สึกได้ในความเชื่อมั่นที่มีต่อการคำนวณของเขา ซึ่งเชื่อแม้กระทั่งว่า จะพยายามหาวิธีคำนวณความเป็นไปของจักรวาลให้ได้!!

Denis Dutton: A Darwinian theory of beauty

ความสวยงามนั้นขึ้นอยู่กับผู้มองจริงหรือ? คนคนนี้คิดว่าไม่ เพราะเขาเชื่อว่ามันเชื่อมโยงกับทฤษฎีของ Charles Darwin ต่างหาก

Hans Rosling shows the best stats you've ever seen

การอธิบายเรื่องของสถิติในระดับโลกที่ซับซ้อนนั่นเป็นเรื่องที่ยากมาก แต่เขาคนนี้ใช้วิธีอธิบายได้น่าสนใจมากๆ

Arthur Benjamin does "Mathemagic"

พูดได้คำเดียวว่า "ทึ่งสุดๆ" กับ เลขมายากล

นอกจาก Video นี้แล้ว ยังมีอีกอันนึงที่ Arthur Benjamin แนะนำว่า การศึกษาด้านคณิตศาสตร์ในปัจจุบันที่มุ่งเนั้นจุดสูงสุดไปที่ Calculus นั้นไม่เหมาะสม เพราะสิ่งที่มีประโยชน์มากกว่าก็คือ การมุ่งเนั้นไปที่ Probability และ Statistics ครับ http://www.ted.com/talks/arthur_benjamin_s_formula_for_changing_math_education.html

Jane McGonigal: Gaming can make a better world

จะดีแค่ไหน ถ้า Gamer ใช้ความมุ่งมั่นและทัศนคติอันแสนพิเศษอย่างที่เค้าใช้เวลาเล่นเกมส์ มาใช้แก้ปัญหากับโลกแห่งความจริงได้

Conrad Wolfram: Teaching kids real math with computers

Math ≠ Calculation แล้วทำไมวิชาเลข เราถึงถูกสอนแต่เรื่อง Calculation ทั้งๆ ที่คอมพิวเตอร์ทำเก่งกว่าเราเยอะ?? เราสอนเลขกันแบบผิดๆ มาตลอด มาดูกันว่าใน Video นี้เค้าจะว่ายังไงบ้างครับ

Pattie Maes and Pranav Mistry demo SixthSense

สุดยอดเทคโนโลยี เหมือนในหนังบางเรื่องเลยล่ะ!!

15Nov/100

Pi Mnemonics

หัวข้อ         : Idea / Creativity, Math
ป้ายกำกับ   : , ,

ทายสิว่า แต่ละ paragraph คืออะไร?? เกี่ยวอะไรกับ Pi

How I wish I could calculate pi.

May I have a large container of coffee?

Can I have a small container of coffee?

See, I have a rhyme assisting my feeble brain, its tasks oft-times resisting.

How I wish I could recollect of circle round
The exact relation Archimede unwound.

I wish I could determine pi
Eureka! cried the great inventor
Christmas pudding, Christmas pie
Is the problem's very centre.

Sir, I bear a rhyme excelling
In mystic force and magic spelling;
Celestial sprites elucidate
All my own striving can't relate.

Sir, I send a rhyme excelling
In sacred truth and rigid spelling
Numerical sprites elucidate
for me the lexicon's full weight.
If nature gain, who can complain
tho' Dr Johnson fulminate.

Sir, I bear a rhyme excelling
In mystic force and magic spelling
Celestial sprites elucidate
All my own striving can't relate.
Or locate they who can cogitate
And so finally terminate.

But a time I spent wandering in bloomy night;
Yon tower, tinkling chimewise, loftily opportune.
Out, up, and together came sudden to Sunday rite,
The one solemnly off to correct plenilune.

Now I will a rhyme construct
By chosen words the young instruct.
Cunningly devised endeavour,
Con it and remember ever.
Widths of circle here you see.
Sketched out in strange obscurity.

Now I, even I, would celebrate
In rhymes inapt, the great
Immortal Syracusan, rivaled nevermore,
Who in his wondrous lore,
Passed on before,
Left men his guidance
How to circles mensurate.

How I need a drink, alcoholic of course, after the tough lectures involving quantum mechanics; but we did estimate some digits by making very bad, not accurate, but so goddamn efficient tools! By dropping valuable wood, a dedicated student, I, Volokh, Alexander, can determine beautiful and curious stuff, O! Smart, gorgeous me! Descartes himself knew wonderful ways that could ascertain it too! Revered, glorious - a wicked dude! Behold an unending number: pi! Thinkers' ceaseless agonizing produces little, if anything! For this constant, it stops not -- just as e, I suppose. Vainly, ancient geometers computed it -- a task undoable. Legendre, Adrien Marie: "I say pi rational is not!" Adrien proved this theorem. Therefore, all doubters have made errors. (Everybody that's Greek.) Today, counting is as bad a problem as years ago, maybe centuries even. Moreover, I do consider that variable x, y, z, wouldn't much avail. Pi, imaginary, like i? No, buffoon!

For a time I stood pondering on circle sizes. The large computer mainframe quietly processed all of its assembly code. Inside my entire hope lay for figuring out an elusive expansion. Value: pi. Decimals expected soon. I nervously entered a format procedure. The mainframe processed the request. Error. I, again entering it, carefully retyped. This iteration gave zero error printouts in all-success. Intently I waited. Soon, roused by thoughts within me, appeared narrative mnemonics relating digits to verbiage! The idea appeared to exist but only in abbreviated fashion-little phrases typically. Pressing on I then resolved, deciding firmly about a sum of decimals to use-likely around four hundred, presuming the computer code soon halted! Pondering these ideas, words appealed to me. But a problem of zeros did exist. Pondering more, solution subsequently appeared. Zero suggests a punctuation element. Very novel! My thoughts were culminated. No periods, I concluded. All residual marks of punctuation = zeros. First digit expansion answer then came before me. On examining some problems unhappily arose. That imbecilic bug! The printout I possessed showed four nine as foremost decimals. Manifestly troubling. Totally every number looked wrong. Repairing the bug took much effort. A pi mnemonic with letters truly seemed good. Counting of all the letters probably should suffice. Reaching for a record would be helpful. Consequently, I continued, expecting a good final answer from computer. First number slowly displayed on the flat screen-3. Good. Trailing digits apparently were right also. Now my memory scheme must probably be implementable. The technique was chosen, elegant in scheme: by self reference a tale mnemonically helpful was ensured. An able title suddenly existed-"Circle Digits." Taking pen I began. Words emanated uneasily. I desired more synonyms. Speedily I found my (alongside me) Thesaurus. Rogets is probably an essential in doing this, instantly I decided. I wrote and erased more. The Rogets clearly assisted immensely. My story proceeded (how lovely!) faultlessly. The end, above all, would soon joyfully overtake. So, this memory helper story is incontestably complete. soon I will locate publisher. There a narrative will I trust immediately appear, producing fame. The end.

ทั้งหมดนี้ คือประโยคเอาไว้จำค่า Pi ที่มีทศนิยมยาวไม่รู้จบดังเช่นข้างล่าง  โดยแต่ละเลขคิดมาจากจำนวนตัวอักษรในแต่ละคำนั่นเอง (คั่นโดย space) มีทั้งแบบสั้นแบบยาว ขึ้นอยู่กับระดับความแม่นยำที่อยากจะจำได้ครับ

3.14159 26535 89793 23846 26433 83279 50288 41971 69399 37510 58209 74944 59230 78164 06286 20899 86280 34825 34211 70679 82148 08651 32823 06647 09384 46095 50582 23172 53594 08128 48111 74502 84102 70193 85211 05559 64462 29489 54930 38196 44288 10975 66593 34461 28475 64823 37867 83165 27120 19091 45648 56692 34603 48610 45432 66482 13393 60726 02491 41273 72458 70066 06315 58817 48815 20920 96282 92540 91715 36436 78925 90360 01133 05305 48820 46652 13841 46951 94151 16094 33057 27036 57595 91953 09218 61173 81932 61179 31051 18548 07446 23799 62749 56735 18857 52724 89122 79381 83011 94912 98336 73362 44065 66430 86021 39494 63952 24737 19070 21798 60943 70277 05392 17176 29317 67523 84674 81846 76694 05132 00056 81271 45263 56082 77857 71342 75778 96091 73637 17872 14684 40901 22495 34301 46549 58537 10507 92279 68925 89235 42019 95611 21290 21960 86403 44181 59813 62977 47713 09960 51870 72113 49999 99837 29780 49951 05973 17328 16096 31859 50244 59455 34690 83026 42522 30825 33446 85035 26193 11881 71010 00313 78387 52886 58753 32083 81420 61717 76691 47303 59825 34904 28755 46873 11595 62863 88235 37875 93751 95778 18577 80532 17122 68066 13001 92787 66111 95909 21642 01989

มีคนแต่ง version ภาษาไทยรึยังไม่รู้ ใครแต่งได้ช่วยมาแชร์ด้วยนะครับ ^^ (อาจใช้จำนวนตัวอักษรในแต่ละคำเอาก็ได้ เพราะภาษาไทยไม่มี space)

25Oct/102

วิธีสร้างเกมส์ปริศนาเอาไว้เล่นเองแก้เซ็ง

หัวข้อ         : Excel, Idea / Creativity, Math
ป้ายกำกับ   : , , , , ,

วันนี้ผมมีวิธีสร้างเกมส์ปริศนาเกี่ยวกับตัวเลขเอาไว้เล่นแก้เบื่อได้ครับ นอกจากนี้ยังสามารถทำเฉลยเองได้แบบสบายๆ ด้วย

การตั้งโจทย์

วิธีการก็คือ ใส่ตัวเลขอะไรก็ได้ 3 แถว 3 หลัก (เป็นจำนวนเต็มที่น้อยๆ จะง่ายหน่อย) เช่น

1     -1      2

2     0      3

0    1      -1

จากนั้น ให้ลากเส้นตั้งที่ด้านขวา เขียนเลข ให้มี 1 อยู่ในเส้นทแยงมุม จากซ้ายบนไปขวาล่าง นอกนั้นให้เป็นเลข 0จะได้ว่า

1     -1      2   |  1     0     0

2     0      3   |   0    1     0

0    1      -1   |   0     0    1

จากนั้นให้พยายามแปลงกลุ่มเลขด้านซ้าย ให้กลายเป็นเลข

1     0      0

0     1      0

0    0      1

โดยมีกติกาดังต่อไปนี้

กติกาการแปลง

  1. สามารถเอาเลขอะไรก็ได้มาคูณแถวนั้นทั้งแถว (เป็นเลขเดียวกันทั้งแถว)
  2. สามารถเอาแถวนึงมาบวกหรือลบกับอีกแถวนึงได้ ( แต่ต้องเอาคอลัมน์เดียวกันมาบวกกัน ห้ามข้ามคอลัมน์)
  3. สามารถสลับแถวกันได้ทันที

ซึ่งไม่ว่าจะทำอะไรกับเลขด้านซ้ายก็ตาม ก็ต้องทำวิธีเดียวกันกับเลขกลุ่มทางขวาด้วย นอกจากนี้ เรายังจับแต่ละขั้นตอนมาผสมกันได้ด้วย (เพื่อลัดขั้นตอนให้เร็วขึ้น) เช่น เอา -2 คูณด้วยแถวแรก แล้วบวกกลับไปยังแถวที่สอง จะได้ว่า

1     -1      2   |  1     0     0

0     2     -1   |  -2    1     0

0    1      -1   |   0     0    1

ทำไปเรื่อยๆ จนได้ด้านซ้ายเป็นเลขดังต่อไปนี้ ถือว่าจบเกม

1     0      0

0     1      0

0    0      1

ส่วนเลขด้านขวาเอาไว้เช็คคำตอบว่าถูกหรือไม่ โดยใช้ฟังก์ชั่น MINVERSE ของ Excel รายละเอียดอยู่ด้านล่างของ Video ครับ

รายละเอียดดูได้ใน video นี้ครับ

ถ้าทำสำเร็จแล้ว ไม่แน่ใจว่าทำถูกหรือไม่ คุณสามารถตรวจคำตอบได้โดยใช้ MS EXCEL ฟังชั่น MINVERSE มาช่วยเช็ค ซึ่งค่าที่ออกมาจาก Excel จะต้องตรงกับเลขด้านขวาของคุณครับ เพราะว่าจริงๆ แล้วสิ่งที่คุณกำลังทำนั้น ก็คือการหา Inverse ของ Matrix 3x3 นั่นเอง
(ดังนั้น การตั้งโจทย์มั่วๆ บางครั้งอาจจะหาคำตอบไม่ได้ เพราะว่า Det ของ Matrix เป็น 0 จึงหา Inverse ไม่ได้ไปด้วย)


วิธีใช้ฟังก์ชั่นลองอ่านตามนี้ครับ http://www.quantunet.com/excel2003/skills/sample/the_minverse_function.html

2Aug/109

Inception : หนังดีที่ดูแล้วต้องมาวิเคราะห์กัน(หนัก)หน่อย

หัวข้อ         : Idea / Creativity, Movies
ป้ายกำกับ   : , , , , , ,

ผมเพิ่งได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนี้เมื่อวานซืนครับ หลังจากดูเสร็จได้ความรู้สึกสดใหม่คล้ายๆกับดู Matrix ภาคแรกจบเลย เจ๋งมากๆ ครับ ^^
หลังจากที่ได้ไปอ่านในเว็บบอร์ด ก็พบว่ามีการถกเถียงกันหลักๆ 2 ประเด็น ซึ่งก็คือ

  1. ในตอนท้ายโลกที่คอบส์และเอเรียดเน่ตามไปช่วยฟิชเชอร์นั้นเป็นฝันชั้น Limbo หรือไม่ ?
  2. ในตอนจบนั้นเป็นโลกจริงหรือไม่?

บทความนี้เป็นการพยายามหาข้อสรุปของคำถามทั้ง 2 อันในแบบของผมเองครับ ถ้าพร้อมแล้วลองไปดูคำตอบที่ผมคิดไว้กันครับ ว่าจะตรงใจเพื่อนๆ รึเปล่า

!!บทความต่อไปนี้ มีการเปิดเผยเนื้อเรื่องบางส่วน SPOILED แน่นอน ใครยังไม่ได้ดู ไม่แนะนำให้อ่านครับ!!

ก่อนที่จะทำความเข้าใจเนื้อหาที่นำเสนอออกมาอย่างค่อนข้างซับซ้อนได้นั้น เราต้องทำความเข้าใจหลักการพื้นฐานที่ในเรื่องนำเสนอออกมาโต้งๆ ก่อน ซึ่งผมจะถือว่าข้อความต่อไปนี้เป็นจริงก่อนที่จะทำการวิเคราะห์ต่อไป (ตรงนี้สำคัญ เพราะถ้าสมมติฐานผิด ข้อสรุปที่อ้างมาจากสมมติฐานก็ผิดไปด้วย)

  • คนเราสามารถแชร์ความฝันกับคนอื่นได้ผ่านเครื่องแชร์ความฝัน (แถมในเรื่อง ทั้งแก๊งยังฝึกจิตจนพกเครื่องแชร์ความฝันเข้าไปในความฝันได้ด้วย เหอๆ) และเราจะไม่ตื่นขึ้นมาเอง ถ้าหากเวลาที่ตั้งไว้ยังไม่หมด
  • เวลาเราฝัน เรามักจะจำไม่ได้ว่ามันเริ่มต้นยังไง นั่นคือเรามักจะจำได้กลางๆ หรือท้ายๆ เรื่องเลย
  • เพื่อใช้แยกแยะว่าโลกที่เราอยู่เป็นโลกจริงหรืออยู่ในฝัน เราต้องใช้ Totem ซึ่งเป็นวัตถุที่มีน้ำหนักโดยเฉพาะของเราเอง ของพระเอกเป็นลูกข่าง ซึ่งถ้าเป็นโลกฝัน มันจะหมุนไม่หยุด
  • สมมติให้โลกที่เราดูพวกพระเอกวางแผนกันเป็นโลกจริง...
  • เวลาคนเราฝัน จิตจะทำงานไวมาก ทำให้แม้เวลาในฝันผ่านไป 1 ชั่วโมง เวลาในโลกของความจริงจะผ่านไปเพียง 5 นาทีเท่านั้น (ในฝันนาน 12 เท่า)
  • แต่เมื่อใช้ยานอนหลับแบบพิเศษ มันจะเร่งจนทำให้เวลาในฝันนานเป็น 20 เท่าของเวลาจริง (นี่คือสภาพที่ใช้ในปฏิบัติการล้มกิจการของฟิชเชอร์)
  • Architect มีหน้าที่สร้างสิ่งก่อสร้างและสภาพแวดล้อมในความฝัน
  • Dreamer คือคนที่ฝัน ถ้ารู้ว่าตนเองกำลังฝันอาจจะควบคุมสภาพแวดล้อมในความฝันได้
  • Subject คือ คนที่เราดึงให้เข้ามาอยู่ในฝัน ซึ่งจิตใต้สำนึกของ Subject จะเป็นคนเติมผู้คนลงไปในฝัน ถ้าเริ่มมีการระแคะระคายว่ามีใครซักคนสร้างความฝันขึ้นมา ผู้คนเหล่านี้จะเข้าโจมตีผู้สร้างฝัน เช่นเดียวกับเม็ดเลือดขาวเข้าโจมตีเชื้อโรค โดยที่ Subject จะไม่สามารถควบคุมผู้คนที่มาจากจิตใต้สำนึกได้
  • ถ้าหาก Subject มีการฝึกจิตมาเพื่อป้องกันการโจรกรรม Idea ผู้คนที่ Subject สร้างขึ้นมาก็จะเก่งกาจขึ้นมาก เช่น เป็นกองกำลังติดอาวุธเป็นต้น และมันจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ในฝันชั้นที่ลึกขึ้น
  • เราสามารถตื่นขึ้นมาจากความฝันได้โดยการตายในฝัน หรือการให้รู้สึกว่าตกจากที่สูง (เรียกว่า Kick)
  • ในเรื่องใช้วิธีเปิดเพลงให้ฟัง เพื่อเป็นการให้สัญญาณเตือนว่าใกล้ถึงเวลาKick แล้ว จุดประสงค์คือ จะทำให้ Kick จนตื่นขึ้นมาจากฝันทีละชั้น จนออกมาในโลกจริงในที่สุด
  • อย่างไรก็ตาม ถ้าเราใช้ยาพิเศษแล้ว เราจะตายเพื่อตื่นจากฝันไม่ได้ หากเราตาย เราจะตกไปอยู่ในฝันชั้น Limbo
  • เมื่อเราไปอยู่ในฝันชั้น Limbo แล้ว เราจะสับสน ไม่สามารถรู้ได้ว่านั่นคือโลกจริงหรือโลกฝัน

ข้อสังเกต

  1. ฟิชเชอร์โดนมอลล์ยิงในฝันชั้นที่ 3 ก่อนที่ไซโตะจะตาย
  2. คอบส์ตามไปเจอฟิชเชอร์ในสภาพที่ถูกจับ แต่ยังไม่แก่
  3. คอบส์ตามไปเจอไซโตะในสภาพที่แก่แล้ว
  4. คอบส์และเอเรียดเน่ที่ตามไปช่วยฟิชเชอร์ไม่ได้มีความสับสนเรื่องโลกจริงหรือโลกฝันเลย
  5. ตอนที่คอบส์ลงไปช่วยฟิชเชอร์จนเจอ คอบส์บอกว่าไซโตะตายแล้ว น่าจะอยู่ที่ไหนซักแห่งในโลกนี้ เค้าจะไปกลับไปแต่จะตามหาไซโตะให้เจอ
  6. คอบส์คาดไว้ว่า เค้าจะมีเวลาประมาณ 20 นาทีในฝันชั้นที่ 3 หลังจากรถตู้เริ่มตกจากสะพานจนถึงรถตู้กระแทกน้ำ
  7. ไซโตะตายขณะหลังจากรถตู้ตกสะพาน (ก่อนอาเธอร์เปิดเพลงปลุกอีมส์ไม่นาน ซึ่งเกือบจะเป็นเวลาเดียวกับเวลาที่รถตู้จะถึงผิวน้ำ) แต่ตื่นมาขณะที่เครื่องบินกำลังจะจอด 20 นาที (สมมติให้ตื่นมาพร้อมๆกับคอบส์)
    นั่นคือใช้เวลาอยู่ในฝันราวๆ 10 ชม. - 20 นาที =
    9 ชม. 40 นาที ซึ่งถือว่าคอบส์ และไซโตะใช้เวลาในฝันไปเกือบๆ 10 ชม.จริง
  8. ไซโตะดูแก่ขึ้นประมาณ 40-50 ปี ใน Limbo ของเค้า

วิเคราะห์เรื่องเวลาที่เกิดขึ้นในปฏิบัติการล้มกิจการของฟิชเชอร์

หลังจากใช้ยาแล้ว ในฝันจะนานประมาณ 20 เท่าของเวลาปกติ ( เรื่องเวลานานขึ้น 20 เท่า น่าจะถูกแล้ว เพราะในเรื่องตอนวางแผนกัน มัันก็กะเวลาไว้ประมาณนี้ และถ้ากะเวลาไม่ถูกตั้งแต่แรก มันจะใช้เพลงปลุกแบบ sync กันไม่ได้เลย )

  • โลกจริง (สมมติว่าจริง) : เวลาบนเครื่องบินนานประมาณ 10 ชั่วโมง (เวลาทั้งหมดที่เป็นไปได้)
  • ฝันชั้น1 โลกฝนตกที่ขับรถแวน (ฝันของยูซุฟ-นักเคมี) : โลกนี้จะมีเวลาทั้งหมดที่เป็นไปได้ =10x20 = 200 ชม. = 8.3 วัน (ในเรื่องบอกประมาณ 1 อาทิตย์)
  • ฝันชั้น2 โลกโรงแรม (ฝันของอาเธอร์) :โลกนี้จะมีเวลาทั้งหมดที่เป็นไปได้ =200x20 = 4,000 ชม. = 166.7 วัน = 5.5 เดือน (ในเรื่องบอกประมาณ 6 เดือน)
  • ฝันชั้น3 โลกหิมะ (ฝันของอีมส์-นักปลอมแปลง) : โลกนี้จะมีเวลาทั้งหมดที่เป็นไปได้ =4,000x20 = 80,000 ชม. = 3,333.3 วัน = 9.25 ปี (ในเรื่องบอกประมาณ 10 ปี)
  • ฝันชั้น 4 ขึ้นไป : โลกนี้จะมีเวลาทั้งหมดที่เป็นไปได้ อย่างน้อยต้องมากกว่าหรือเท่ากับชั้นที่ 4 ซึ่งคือ =80,000x20 = 1,600,000 ชม. = 66,666.7 วัน = 185.1852 ปี = 182.6 ปี

คิดเวลาขณะที่รถตู้กำลังตกสะพานจนถึงผิวน้ำ

ในฝันชั้นที่ 3 มีเวลาประมาณ 20 นาที++ จะได้ว่า

  • ในโลกจริงเป็นเวลาแค่เสี้ยววินาทีท่านั้นเอง
  • ฝันชั้นแรกมีเวลา = 60 วิ/20 = 3 วินาที++
  • ฝันชั้นที่ 2 มีเวลา = 20/20 = 1 นาที++
  • ฝันชั้นที่ 4 มีเวลา =  6.66 ชม. ++
  • ฝันชั้นที่ 5 มีเวลา = 5.5 วัน ++
  • ฝันช้นที่ 6 มีเวลา = 3.7 เดือน ++
  • ฝันชั้นที่ 7 มีเวลา = 6 ปี ++
  • ฝันชั้นที่ 8 มีเวลา = 121 ปี ++

คิดเวลาช่วงที่ไซโตะอยู่ใน Limbo (สมมติให้ Limbo เป็นฝันชั้นที่ 4 ก่อน)

ในฝันชั้นที่ 4 ใช้เวลาไปอย่างน้อย 40-50 ปี ++ (เผื่อตายไปแล้วหลายรอบ)

  • ฝันชั้นที่ 3 ใช้เวลาไป 2-2.5 ปี ++
  • ฝันชั้นที่ 2 ใช้เวลาไป 36.5 - 45.6 วัน ++
  • ในโลกจริงเป็นเวลาไป 1.8 -2.2 วัน ++
  • ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยครับ เพราะบนเครื่องบินมีแค่ 10 ชม. (แถมลงก่อนเวลา 20 นาทีอีก) ดังนั้นข้อสรุปที่บอกว่า Limbo คือฝันชั้นที่ 4 นั้นผิดแน่นอน !!

ข้อสรุปที่ได้จากข้อมูลเหล่านี้

  • ไม่ว่าชั้นที่ 4 จะเป็น Limbo หรือไม่ เราไม่มีทางใช้ชีวิตอยู่ในฝันชั้น 4 แล้วตื่นเองได้เลยโดยที่ไม่ตายซักครั้งสองครั้งก่อน (อายุเฉลี่ยในความคิดมนุษย์น่าจะซัก 80 ปีเท่านั้น)
  • ไซโตะตายแล้วไปอยู่ชั้น Limbo แน่นอน ตามกฎการฝัน
  • ฟิชเชอร์ไม่น่าจะตายจากการถูกยิงในฝันชั้นที่ 3 เพราะถ้าตายแล้ว เค้าจะต้องไปใน Limbo ก่อนไซโตะ (ตอนนั้นไซโตะยังไม่ตายเลย) ถ้าฟิชเชอร์ไป Limbo ก่อนไซโตะจริง เค้าจะต้องแก่มากๆ ตอนที่คอบส์ไปเจอ
  • ตามหลักการแล้วโลกที่คอบส์ตามไปช่วยฟิชเชอร์ไม่น่าจะเป็น Limbo เพราะคอบส์และเอเรียดเน่ไม่มีความสับสนเรื่องความจริงหรือความฝัน อย่างไรก็ตามมันไปขัดกับคำพูดของคอบส์ที่ว่าไซโตะที่ตายแล้วอยู่ในโลกเดียวกับเค้าที่ไหนซักแห่ง
  • ไซโตะตายขณะที่รถตู้กำลังจะถึงผิวน้ำ และเวลาใน Limbo ของเค้าผ่านไปประมาณ 50 ปีได้
  • ที่ยังขาดข้อมูลอยู่คือ ทีมคอบส์ตั้งเวลาปลุกตามแผนคือจะใช้เวลาในโลกจริงกี่ชั่วโมงกันแน่ เพราะถ้าเรารู้ตรงนี้ เราจะคำนวนได้เลยว่า Limbo อยู่ในฝันที่ลึกแค่ไหน จากการ เอาเวลา 40-50 ปีใน Limbo ไปเทียบกับเวลานับจากคนอื่นในทีมตื่นแล้ว(นั่นคือเวลาที่ไซโตะตาย) จนถึงเวลาที่ไซโตะตื่น

ในตอนท้ายโลกที่คอบส์และเอเรียดเน่ตามไปช่วยฟิชเชอร์นั้นเป็น Limbo หรือไม่ (แถเล็กน้อย)

คอบส์เข้าใจผิดว่าโลกตึกร้างสูงๆ เป็น Limbo ทั้งๆ ที่จริงแล้วไม่ใช่ (เป็นเพียงแค่ฝันชั้น 4 ที่มีภาพลักษณ์แบบ Limbo ของคอบส์และมอลล์ ) แต่พอคอบส์อยู่ตามหาไซโตะไปเรื่อยๆ อาจจะทนพิษบาดแผลไม่ไหวจนตาย จนตกไป Limbo จริงๆ (และจำอะไรไม่ได้ด้วย) แล้วไปพบกับไซโตะใน Limbo ของจริงในที่สุด

    ในตอนจบนั้นเป็นโลกจริงหรือไม่?

    ถ้าคาดเอาเอาว่าในตอนจบคอบส์และไซโตะฆ่าตัวตายหลังจากระลึกได้ว่ากำลังฝันอยู่จริง คอบส์ก็ควรจะตื่นมาในโลกจริงแล้ว ประกอบกับการเห็นหน้าลูกแบบจังๆ เรื่องเสื้อผ้าของลูกที่มีหลายๆคนสังเกตเอาไว้

    ดังนั้นในความคิดของผม ฉากตอนจบควรจะเป็นโลกจริงแล้วครับ (อย่างไรก็ตาม หลักฐานของจ้อสรุปนี้ไม่แน่นหนาเท่าคำตอบของข้อข้างบนนะครับ)

    11Jul/101

    มาบันทึกรายรับรายจ่ายด้วย Voice Recorder ในมือถือของคุณกันเถอะ

    หัวข้อ         : Idea / Creativity, Program-Apps
    ป้ายกำกับ   : , , , , , , , , , ,

    เป็นสิ่งที่รู้กันอยู่ว่า ถ้าอยากจะควบคุมรายจ่ายให้ได้ดียิ่งขึ้น (อยากรวยขึ้น) สิ่งแรกที่เราต้องทำก็คือ "การจดบันทึกรายรับรายจ่าย"

    แต่หลังจากความพยายามหลากหลายรูปแบบในอดีตของผมนั้นพบว่า การจดบันทึกรายรับรายจ่ายให้คงเส้นคงวานั้นเป็นสิ่งที่ยากมากๆ เพราะผมเคยทำได้อย่างมากก็อาทิตย์เดียว หลังจากนั้นก็ลืมไปบ้าง จนทำให้เลิกจดไปในที่สุด (เพราะรู้สึกว่ามันพลาดไปแล้ว)

    แต่ไม่นานมานี้ ผมได้ค้นพบวิธีใหม่ที่ work มากสำหรับตัวผมเอง นั่นก็คือ "การบันทึกรายรับรายจ่ายด้วยเสียง" ลงในมือถือของเราเอง เพราะมันทั้งง่าย เร็ว และก็เจ๋งมากๆ (ในกรณีของผม ผมใช้ BlackBerry ครับ แต่มือถืออื่นก็ทำได้เหมือนกันแหละ)

    วิธีบันทึกที่ผมทำคือ

    • ผมจะย้าย Icon โปรแกรมVoice Recorder มาไว้ที่หน้า Home ของมือถือเพื่อให้ง่ายต่อการเข้าโปรแกรมที่สุด
    • จะบันทึกรายรับรายจ่ายหลังจากได้รับหรือจ่ายเงินทันทีเลย (จะได้ไม่ลืม)
    • พอดีมือถือของผมเองนั้น โปรแกรม Voice Recorder มันจะขึ้นวันเวลาที่อัดเสียงให้เองด้วย ทำให้ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่เลย
    • จากนั้นถ้าเรามีเวลาก็ค่อยมาเปิดเสียงที่บันทึกไว้ แล้วนำมาพิมพ์บันทึกลงสมุดหรือใน Excel ต่อไปอีกที (อันนี้จะทำตอนไหนก็ได้ เพราะเราบันทึกลงมือถือไปแล้ว)

    วิธีนี้ได้ผลมากๆ สำหรับผม ผมเลยอยากจะแชร์วิธีนี้ให้คนที่สนใจบันทึกรายรับรายจ่ายได้ลองใช้ดู เผื่อจะใช้ได้ดีกว่าวิธีอื่นๆ ที่เคยลองมาครับ ^^ ใครมีวิธีอื่นๆ หรือมีไอเดียดีๆ ก็แชร์กันได้ตลอดนะครับ

    10Jun/100

    เรื่องของความคิดสร้างสรรค์ ตอนที่ 3 : เรื่องของสมอง

    หัวข้อ         : Idea / Creativity
    ป้ายกำกับ   : , , , ,

    ถ้าพูดถึงเรื่องความคิดสร้างสรรค์แล้วจะไม่พูดถึงเรื่องของสมองก็คงไม่ได้ ^^
    เป็นที่รู้กันดีกว่าสมองมีหน้าที่ในการคิด และก็ได้มีทฤษฎีเกี่ยวกับสมองว่า สมองแต่ละซีกมีหน้าที่ในการคิดที่แตกต่างกัน

    ก่อนที่จะบอกว่าสมองซีกไหนใช้สำหรับการคิดแบบไหน ผมมีแบบทดสอบเจ๋งๆ จาก Herald Sun ให้ลองเล่นกันดูครับ

    ดูภาพหญิงสาวข้างบนนี้ว่าเธอกำลังหมุนไปทางไหน
    ตามเข็มนาฬิกา หรือว่าทวนเข็มนาฬิกา??

    คนที่คิดแบบทดสอบนี้บอกว่า ถ้าคุณเห็นว่าเธอหมุนตามเข็มนาฬิกา แสดงว่าคุณใช้สมองซีกขวามากกว่า
    แต่ถ้าคุณเห็นเธอหมุนทวนเข็มนาฬิกา แสดงว่าคุณใช้สมองซีกซ้ายมากกว่า (เค้าบอกว่าคนส่วนใหญ่เห็นแบบนี้)

    นอกจากนี้เค้าว่าให้ลองพยายามมองเปลี่ยนทิศทางจากที่เคยเห็นให้ได้ตามใจคิดดูด้วย -_-"

    ป.ล. ผมก็ไม่รู้ว่าเค้าใช้หลักการอะไรในการบอกว่าถ้าหมุนตามเข็มแล้วใช้สมองซีกขวานะครับ  แต่ก่อนผมเคยเล่นนานแล้วเห็นเป็นทวนเข็ม แต่พอมาดูอีกทีตอนนี้กลายเป็นตามเข็มไปแล้ว... แล้วพยายามมองเป็นทวนเข็มไม่ได้ด้วยอ่ะ !!
    เพื่อนๆ ลองมองแล้วเห็นเป็นแบบไหน แล้วตรงกับตารางข้างล่างหรือไม่ เล่าให้ฟังกันบ้างนะครับ ^^

    เอาล่ะ เรามาดูกันดีกว่าว่า สมองแต่ละซีกนั้นใช้สำหรับการทำงานแบบไหน

    Page 1 of 212